نایبرئیس اتاق بازرگانی، صنایع، معادن و کشاورزی ایران، با اشاره به احتمال بازگشت منابع مالی پس از تفاهم ایران و آمریکا گفت: مهمترین دستاورد هر توافق احتمالی، خروج ایران از وضعیت نه جنگ، نه صلح خواهد بود و منابع حاصل از آن باید در کنار بازسازی، صرف بهبود معیشت مردم، حمایت از تولید و افزایش سرمایهگذاری شود.
قدیر قیافه در گفتوگویی با انصاف نیوز گفت: در مقطعی ارزش تجارت خارجی ایران به ۲۳۰ میلیارد دلار رسیده بود، این رقم در سال گذشته در محدوده ۱۳۰ میلیارد دلار قرار داشت.
آقای قیافه درباره نحوه استفاده از داراییهای آزادشده یا منابع احتمالی ناشی از توافقهای آینده بیان کرد: نباید سطح انتظارات جامعه را بیش از اندازه افزایش داد. تجربههای گذشته نشان داده است که تصور حل همه مشکلات کشور از طریق یک توافق، میتواند به محاسبات نادرست و در نهایت ناامیدی عمومی منجر شود.
این فعال اقتصادی با اشاره به وضعیت تجارت خارجی کشور گفت: در مقاطعی ارزش تجارت خارجی ایران با احتساب نفت و فرآوردههای نفتی به حدود ۲۳۰ میلیارد دلار نیز رسیده بود، در حالی که این رقم در سال گذشته در محدوده ۱۳۰ میلیارد دلار قرار داشت. البته بخش مهمی از رکورد تاریخی تجارت خارجی در سال ۱۳۹۰، ناشی از قرار گرفتن قیمت نفت در سطوح بیسابقه بود.
عضو هیأت رئیسه اتاق بازرگانی ایران گفت: دسترسی به منابع مالی جدید میتواند در تأمین نهادههای تولید و کالاهای اساسی مؤثر باشد، اما انتظار ایجاد تحولهای بنیادین و فوری در اقتصاد کشور واقعبینانه نیست.
قیافه ادامه داد: مردم باید بدانند که حتی در صورت دستیابی به توافق، همه مسائل و مشکلات اقتصادی کشور به سرعت حل نخواهد شد. بازسازی، نوسازی و بازگشت به شرایط پیش از جنگ، یا حتی دستیابی به وضعیتی مطلوبتر، نیازمند زمان، برنامهریزی و سرمایهگذاری گسترده است.
او مهمترین اثر هر توافق را خروج کشور از شرایط “نه جنگ، نه صلح” دانست و گفت: البته تحقق این هدف منوط به پایبندی طرفهای توافق به تعهدات خود و رعایت منافع ملی ایران در تمامی ابعاد اقتصادی، سیاسی و امنیتی است.
این فعال اقتصادی همچنین با اشاره به موقعیت ژئوپلیتیکی ایران بیان داشت: ایران به عنوان قلب جغرافیایی منطقه و هارتلند جهان، ظرفیت آن را دارد که از این مزیت برای توسعه روابط اقتصادی خارجی، جذب سرمایهگذاری و گسترش همکاریهای تجاری با کشورهای پیرامونی بهرهبرداری کند.
نایبرئیس اتاق بازرگانی ایران درباره اولویتهای هزینهکرد منابع احتمالی حاصل از توافق یا جذب سرمایهگذاری از منابع مختلف گفت: بخشی از این منابع باید به تأمین کالاهای اساسی و بهبود معیشت مردم اختصاص یابد تا فشارهای ناشی از افزایش قیمتها کاهش پیدا کرده و سطح عمومی قیمتها به شرایط منطقیتری بازگردد.
او تأکید کرد: بخش دیگری از این منابع باید در خدمت تولید قرار گیرد. این منابع میتواند برای تأمین تجهیزات، ماشینآلات و نهادههای مورد نیاز واحدهای تولیدی به کار گرفته شود تا موتور اقتصاد کشور با قدرت بیشتری به حرکت ادامه دهد و تولیدکنندگان بتوانند روند فعالیت خود را حفظ و تقویت کنند.
قیافه سرمایهگذاری را یکی از نیازهای اساسی اقتصاد ایران دانست و گفت: برای عبور از شرایط فعلی، کشور به سرمایهگذاریهای گستردهتری نیاز دارد. اگر در یک دوره حدود ۱۰ ساله، چند صد میلیارد دلار سرمایهگذاری جدید جذب شود، با توجه به سرمایه انسانی، موقعیت ژئواکونومیک و منابع طبیعی ایران، میتواند تولید ناخالص داخلی کشور را به شکل چشمگیری افزایش داده و اقتصاد ایران را در مسیری متفاوت قرار دهد.
او در پایان بیان کرد: حتی اگر رقمی در حدود ۲۵ میلیارد دلار برای بازسازی یا جبران خسارتهای ناشی از جنگ در اختیار ایران قرار گیرد، نباید تصور کرد که این مبلغ بهتنهایی قادر به حل همه مشکلات اقتصاد کشور خواهد بود. این منابع باید بهعنوان بخشی از یک برنامه بلندمدت برای بازسازی، نوسازی و تقویت بنیانهای اقتصادی کشور مورد استفاده قرار گیرد.
انتهای پیام