غلامرضا بنی اسدی، روزنامهنگار، در یادداشتی که در اختیار انصاف نیوز قرار داده است، نوشت:
کشور باید با یک شیوه اداره شود. اصلا خوب نیست که هر استانی خود را ایالتی جدا بپندارد و به سلیقه رفتار کند. خوب نیست قانون با سلیقه مقامات محلی کوتاه و بلند شود. یک جا برنامه های دارای مجوز ملی، محلی لغو شود. یک جا قانونی که هنوز ابلاغ نشده، پیشهنگام اجرایی می شود.
کار تذکر لسانی نیست وقتی زنگ پیامک گوشی ها به صدا درمی آید. مردم عادی نیستند که مثلا به تکلیف شرعی خود در قالب هوشیارباش زبانی عمل کنند. مگر مردم عادی شماره دیگران را دارند که پیامک بفرستند؟ مگر امکان چنین کاری را دارند که به ده ها هزار نفر پیغام مکتوب ارسال کنند؟ نه، معلوم است که یک جریان پشت ماجراست. یک جریان محلی که برای تصمیم های کلان ملی هم تره خورد نمی کند.
جالب است که مقامات محلی همواره با ادبیات عجیبِ “اینجا با همه جا فرق دارد…” کار خود را توجیه می کنند! به جای “اینجا” هم مقام محلی اسمِ شهر و محل خود را می گذارد! حالا فرقش چیست و در کدام قانون نوشته شده؟ پرسشی است که کسی جواب قانع کننده ندارد.
واقعا بین اصفهان و کرمان و بیرجند و بجنورد و شیراز و چه تفاوتی وجود دارد؟ قصه این جا با همه جا فرق دارد همچنان ادامه دارد. در فلان شهر، کنسرت مجوز گرفته و تبلیغ شده به یک باره چنان لغو می شود که به آدم برمی خورد. حتی افرادی مثل من که اهل کنسرت نیستیم هم احساس می کنیم به شعور و حق انتخاب مردم توهین می شود. ما هم زخم خورده همین توهین هستیم. متاسفانه در بازی دست و آستین آخرش هم معلوم نمی شود علامت سئوال را جلوی چه کسی باید گذاشت!
فکر می کنم باید همه مسئولان محلی را توجیه کرد که مملکت یک قانون دارد. در همه کشور از پایتخت تا دورترین نقطه جغرافیایی در صفر مرزی هم یک سان باید اجرا شود. نظام ملوک الطوایفی نیست که هر تیره و طایفه و صاحب قدرتی به دلخواه خود پا بر قانون ابلاغ شده بگذارد یا آنچه ابلاغ نشده را اجرا کند. این جوری باشد سنگ روی سنگ بند نمی شود. آن هم در زمانه ای که بدخواهان می خواهند تک تک سنگ های دیوار شده را هم بیرون بکشند…
انتهای پیام
